Artroz (osteoartroz veya deforme edici osteoartrit (DOA) veya deforme edici artroz) - İlk aşamalarda eklem kıkırdağının etkilendiği eklem hastalığı, daha sonra eklemi çevreleyen kaslar, bağlar, sinirler ve kemik dokusu patolojik sürece dahil edilir.
Artroz çeşitli nedenlere bağlı olarak gelişen bir hastalıktır. Bunlar metabolik bozuklukları, travmayı, zehirlenmeyi vb. içerir.
Hastalar genellikle bir veya daha fazla eklem bölgesinde ağrı, sınırlı hareket kabiliyeti ve diğer hoş olmayan hislerin gözlendiği herhangi bir eklem hastalığına "artroz" adını verirler ve bu her zaman doğru değildir. Osteoartrit ve buna bağlı ağrı, çeşitli olumsuz faktörlerin etkisiyle eklemlerin "yaşlanması" sonucu gelişir, ancak eklem ağrısının nedenleri enfeksiyonlar ve yaralanmalar olabilir ve bu durumlarda diğer patolojilerden bahsediyoruz.
İstatistikler
Pratisyen hekim, dahiliye uzmanı, nörolog, cerrah veya romatologa giden hastaların %70'e kadarı eklem ağrısından şikayetçidir. Çoğu zaman bu, alt sırttaki ve büyük eklemlerdeki (dizler, kalçalar) ağrıdır. Tüm dünyada ve özellikle Rusya'da uzun süreli sakatlık vakalarının %70'e varan oranı osteoartritten kaynaklanmaktadır. Oldukça fazla sayıda hasta - ilerlemiş artroz nedeniyle doktordan yardım isteyenlerin %10'a kadarı sakat kalıyor ve sürekli yardıma ihtiyaç duyuyor. Artroz, kişinin tam teşekküllü bir sosyal yaşamdan erken ayrılmasının önde gelen nedenlerinden biridir; istatistiklerde koroner kalp hastalığından sonra ikinci sırada yer almaktadır.
Artroz gelişme olasılığı yaşla birlikte artar: 50 yaşın üzerindeki kişilerde vakaların% 27'sinde görülür, 70 yaşın üzerindeki yaşlı kişilerde prevalans% 97'dir; bu, eklemlerdeki yaşa bağlı kümülatif yükten ve normal işlevlerinin sona ermesinden kaynaklanmaktadır.
Nedenleri ve gelişimi
Artroz gelişimindeki ana faktör, eklem kıkırdağının yetersiz beslenmesidir ve bu da onun tahribatına yol açar. Bunun neden olduğu o kadar önemli değil (fazla kilo, profesyonel spor, iş özellikleri, hormonal bozukluklar, doğuştan eklem kusurları vb.), sonuç aynı:
- eklem kıkırdağında elastikiyet kaybına yol açan değişiklikler başlar; kıkırdak kalınlığında mikro çatlaklar görülür;
- Eklemin kanlanması bozulur, eklem sıvısının üretimi azalır, eklem mekaniği değişir;
- daha sonra tüm eklem yapıları, komşu kaslar ve sinir uçları etkilenir.
Listelenen dejeneratif bozukluklar, artroz semptomlarının gelişmesine yol açar ve hastalık, sürekli mekanik yükün eklem (veya eklemler) için engelleyici hale geldiği ve yıkım süreçlerini başlattığı anda "başlar".
Belirtiler
Diğer eklem patolojilerinden farklı olarak artroz, uzun yıllar boyunca, uzun bir süre boyunca ve kişi tarafından fark edilmeden gelişir. Vücudun eklemde bir sorun olduğunu şiddetli ağrıyla işaret ettiği anda, eklemdeki patolojik süreç çoktan başlamıştır.
Ağrı, artrozun (osteoartroz) ana semptomudur, ilk aşamalarda ağrı çok belirgin değildir, zayıftır, rahatsızlıkla daha karşılaştırılabilir. Egzersiz sonrası eklemlerde ortaya çıkan hoş olmayan hisler, herhangi bir tıbbi veya ilaç müdahalesine gerek kalmadan kendiliğinden geçer, ancak hızla fark edilir hale gelir ve kişinin olağan hareket kabiliyetini kısıtlar.
Ağrı aynı zamanda dinlenme sırasında veya hareketin en başında da ortaya çıkabilir ("başlangıç ağrısı" olarak adlandırılır), örneğin sabah uykudan sonra veya gün içinde tek bir pozisyonda uzun süre oturduktan sonra ve hareketle birlikte kaybolur. Artroz ayrıca istirahat halindeki gece ağrısıyla da karakterize edilir ve bu ağrı, fiziksel aktivitenin başlamasıyla hızla azalır. Eklem sorunlarıyla karşı karşıya kalan hastalar genellikle hoş olmayan hisleri ortadan kaldırmak için "kemikleri germek", "eklemleri uyandırmak" gerektiğini söylerler ki bu genel olarak bu durumu oldukça doğru bir şekilde karakterize eder.
Ağrılı duyular yalnızca eklemin kendisinin işlevsizliği nedeniyle ortaya çıkmaz. Eklemin tüm bileşenleri, kaslar ve sinir uçları sürece dahil olduğunda, ağrı çeşitli ve ağrılı hale gelir: sinir boyunca "ateş eder", kas boyunca yayılır. Eklemlere, sinirlere ve kaslara kan akışı bozulur ve bunlarda hızla dejeneratif değişiklikler meydana gelir.
Eklem ve kas dokularındaki ciddi patolojik değişikliklere bağlı olarak eklem hareketliliğinde geçici veya kalıcı kısıtlamalar (kontraktürler) gelişir. Örneğin, kalça eklemlerinin artrozu ile uzuv kısalır, pelvisin "çarpılması" ve omurganın eğriliği meydana gelir.
Eklemlerdeki çıtırtı ilk aşamalarda neredeyse farkedilmez, ancak hastalık geliştikçe hareket ederken sürekli hale gelir. Bu semptom, artrozlu hastaları psikolojik olarak ağrıdan daha fazla endişelendiriyor çünkü ciddi bozukluklara, vücudun yaşlanmasına ve özellikle kas-iskelet sistemine işaret ediyor.
Artrozun ilerleyen aşamalarında, tüm eklem yüzeylerinin kaybı ve eğriliği, kemik büyümesi, eklem sıvısı miktarında azalma ve eklemin subluksasyonu ile ilişkili eklem deformasyonu meydana gelir.
Aşamalar
Semptomların ciddiyetine bağlı olarak, osteoartritin birkaç aşaması ayırt edilir.
İlk aşamada, istirahatte ve orta derecede egzersizle ağrı olmaz, yalnızca yüksek yükten sonra (fitness, ağır yük taşıma, koşma) veya uzun bir statik pozisyondan sonra ortaya çıkar. Kişi harekette kısıtlama veya zorluk yaşamaz. İlaç tedavisine gerek yoktur.
İkinci aşamada ağrı belirgin ve sabittir, kışkırtıcı faktörlerin (uzun yürüyüş, fiziksel efor) etkisi altında hızla ortaya çıkar ve kendi kendine geçmez. Hastanın hareketi sınırlıdır, bazı eklemlerin hareketliliği keskin bir şekilde sınırlıdır - diz, kalça ve diğerleri. Tıbbi yardım gereklidir; İlaçları ve ilaç dışı yöntemleri de içeren bir tedavi rejimi belirlenmelidir.
Üçüncü aşamada hasta zor hareket eder, sürekli bakıma ihtiyaç duyar ve dayanılmaz ağrılar oluşur. Kural olarak, yaşam kalitesini yeniden sağlamak için cerrahi tedavi (endoprotez) ve kapsamlı fizik tedavi gereklidir.
Osteoartrit belirtileri genç yaşlarda ortaya çıkar ve bu durumda bunları göz ardı etmemek, doktora başvurmak gerekir. Zamanında tedavi normal eklem fonksiyonunu koruyacak ve hastalığın hızlı ilerlemesini önlemeye yardımcı olacaktır.